Voor KNBB-district Duinstreek trappen deze week zo’n 600 biljarters af in de nieuwe competitie voor het seizoen 2010-2011. Met in het driebanden klein 40 en in het libre 76 teams was het voor wedstrijdleiders Mark Bakker en René Verkaik een hele puzzel om het programma sluitend te krijgen. Men staat toe dat in aanvang wedstrijden verschoven worden naar een later tijdstip, al gaat men ervan uit dat voor oktober het reguliere programma volledig bij is. Nieuw in de competitie is dat spelers voor meerdere teams (ook in een andere klasse) mogen uitkomen. Op deze wijze hoopt de KNBB meer flexibiliteit te bewerkstelligen, waardoor het interessant wordt om in te schrijven met meer teams. Ook in het individuele circuit mag Duinstreek zich verheugen in een goede belangstelling. Voor de zgn. Pk’s (persoonlijke kampioenschappen) zijn in totaal 513 inschrijvingen ontvangen, verdeeld over de spelsoorten driebanden klein, bandstoten en libre. Daarmee is de jarenlange terugloop tot staan gebracht.
Op nationaal niveau start de competitie in de eerste volle week van september voor zowel het driebanden groot als het kader nationaal. Bij de driebanders opereert alleen Jumbo Warmond (met o.a. Rob Lamboo) nog in de eerste divisie. Het Haarlemse WAM van den Broek acteert dit seizoen een trapje lager, maar –en dat is een opsteker voor dit team- wel met Ger Windt als kopman. Ook in divisie twee gaat Casa Cara/Warmond met o.a. John Kuijken aan de slag. Select Windows, Hart van Lisse en het nieuwe team Luyt Selfstorage (Oegstgeest) treden aan in de derde divisie. Onder Ons, Sportrust en Koetshuis 2 doen dat in divisie vier.
De kadercompetitie 38/2-57/2 kent weinig wijzigingen qua teams. Titelverdediger is kaderteam Velsen met André Peereboom als kopman en na een afwezigheid van drie seizoenen Martien de Gier als reserve. Bij Club’70 Beekman HPL is op het vertrek van Jaap Ripke na niets veranderd. Kitseroo Speelautomaten acteert nu in het Dorpshuis Spaarndam en heeft Chris Nobels en Hein Smit in de gelederen na het vertrek van Peter Boelhouwer (naar Friends/Beverwijk) en Wil van den Braak (gestopt met kader). Nieuw in de competitie is het kaderteam van Onder Ons/Beverwijk. Jaap Ripke is erin geslaagd om met o.a. Marcel Merbis en de teruggekeerde Hans Weijers een representatief team op de been te brengen.

Bocxe Ankerkader 47/2 Invitatietoernooi: vroeg maar geweldig!
BCO Oegstgeest timmert erg hard aan de weg! De locatie is in no time uitgegroeid tot één van de mooiste biljartlokalen van Nederland. De organisatie is perfect en alles, echt alles ademt “biljarten” uit. Tel er dan nog bij dat je enthousiastelingen bij BCO aantreft als Ronald Filippo en je hebt een mix van talent, goede wil, ondersteuning (Bob van Ingen-Schenau, Cas Juffermans en de hele crew),  Jaap Ripke van Onder Ons als vraagbaak, fantastisch materiaal (Bocxe Biljarts), kortom alles om werkelijk TOP te presteren. Nu, die Filippo richtte het Topteam Macrogenix op met deelname in de 1e divisie komend seizoen. Paul Witteman, Ben Duivenvoorden, Louis Opstal, Marcel van Dijk, Hans Borst en Ronald zelf acteren daarin. En ter voorbereiding en promotie werd het Bocxe Biljarts 47/2 Invitatietoernooi in het leven geroepen. Het deelnemersveld completeren bleek geen probleem ondanks het vroege tijdstip. Er kwamen zelfs meer aanmeldingen dan gedacht. Deze categorie spelers kijkt enorm graag via een toernooi hoe het gesteld is met de vorm aan het eind van de rustige zomerperiode. Naast van Dijk en Filippo kwamen Freek Ottenhof (Amsterdam), Ad Klijn (Dongen), Gert van Beek (Nijkerk), Peter de Bree (Middelburg), Frank Vermeulen (Culemborg) en Jurgen de Ridder (Asperen) aan de start. In twee poules ging het om poulewinst en plek 2 voor de kruisfinale om de titel. Onderin eveneens kruisfinale voor plekken 5 t/m 8 om zodoende ieder vijf partijen te laten sparren. En het werd iets meer dan sparren! Oké, Filippo en Van Dijk deden ervaring op. Het was tenslotte hun debuut en winst –wisten zij als geen ander- zou er  niet inzitten. Ad Klijn kreeg echter toch een tikkie van Filippo in negen beurten! Van Dijk won niet, maar toonde aan zeker op de goede weg te zijn.
Ja, en dan de ervaren rotten, de mannen die dit geweld gewend zijn en het zelf ontketenen. Natuurlijk Klijn met zijn ervaring. Nog niet in zijn beste doen, maar gaandeweg ging het beter. Slotpartij zes beurtjes 200, 33.33 gemiddeld! Dat op gang komen gold ook voor Vermeulen, die als slotakkoord een serie van 111 op tafel legde. Gert van Beek was een beetje de schlemiel. Toverde prachtige oplossingen op tafel, maar kon er door ongelukkige missers niet van profiteren. Wel bij de laatste vier en een serie van 105, maar uiteindelijk vierde. Jurgen de Ridder stuitte in de kruisfinale op Freek Ottenhof, die na verlies tegen van Beek zich geweldig revancheerde met twee keer 5 beurten! Peter de Bree bleef ongeslagen in de poule, maar moest remise toestaan aan de Ridder (knap met ruim 40 in de gelijkmakende beurt). Ook tikte de Bree de tot dan toe hoogste serie uit de keu (145) en de kortste partij: 3 beurten – 66,66 gemiddeld.
De halve finale werd een lust voor het oog. Ottenhof gaf de Ridder een lesje effectiviteit. De Ridder was naar eigen zeggen even niet scherp en weg was Freek: 4 beurten uit! Ja, en dan die de Bree. Komt het verst weg (Middelburg) en denkt dan “dat zullen jullie weten ook”. Van Beek had weinig kans ondanks zijn serie van 105. Dat klinkt gek, maar die partij arbitrerend merkte ik gewoon dat de Bree niet te kloppen viel! De Ridder – van Beek om ‘brons’ ging naar de Ridder, die zich daarmee revancheerde voor de oorwassing even eerder. Het klinkt gek maar de finale was er geen. Wel prachtig om mee te maken: De Bree startte met 37, Ottenhof bleef het verwachte en gevreesde antwoord schuldig (8) en toen ontaardde het in de “De Bree Show”. Wat kan die vent geweldig uithalen en dat nu al, zo ver voor de start van het seizoen. Hij raapte de ballen op, verzamelde aan de kop en ging er 162 caramboles lang niet meer weg. Alleen de laatste vormde een probleem. Maar wat is een probleem als je zo het “klappie” te pakken hebt? De lastige driebander schuin over de hele matchtafel werd haast achteloos aangepakt en uitgevoerd;: RAAK – 163 en Winnaar.
Ottenhof probeerde het nog wel, maar zag zich verslagen en werd opgetuigd met zilver tijdens een heel leuke prijsuitreiking. De wisselbeker uit handen van de mannen van Bocxe Biljarts ging naar Middelburg. Peter de Bree bedankte alles en iedereen en de organisatie kreeg een flinke pluim van de voltallige groep deelnemers. En dat uit een groep met biljarters die veel, heel veel hebben meegemaakt. Beter zal het voor een startende organisatie niet worden.
Volgend jaar weer? Natuurlijk! En ik ben er weer bij. Zo’n groep mogen begeleiden en arbitreren is een feest. EN? Ik heb zoveel geleerd van die mannen. De rust, het gemak, de simpele oplossingen, het inzicht en – heel mooi en bedankt daarvoor- de uitleg die ik mocht krijgen bij vragen over situaties, afstoot en wat dies meer zij.
Fantastische groep. Allemaal geweldig bedankt!

P.s. Het gaat te ver iedereen te bedanken, maar een paar namen wil noemen. Natuurlijk de sponsoren als Bocxe Biljarts en enkelen die zelfs niet genoemd willen worden. Petra Filippo voor de assistentie voor en achter de bar. Jaap Ripke voor de adviezen, tips en cadeaus. Arbiters Ben Duivenvoorden, Mark Bakker, Gerard de Graaf: geweldig! Rob Meere, Piet van der Geest, Hans Beers en John Kitseroo voor de spontane assistentie als arbiter/schrijver.
En tenslotte Ronald Filippo die mij erbij trok en mij daarmee alleen al een groot cadeau gaf. Ik heb geweldig genoten en ik zeg het nog maar een keer: een ieder die het wist, tijd en gelegenheid had en niet is gekomen, heeft veel gemist! Volgend jaar dan maar?

Lokaalhouder failliet/club bijna op straat!

Het zal je maar gebeuren: zonder noemenswaardige voorkennis word je als actieve biljartclub ineens geconfronteerd met sluiting van je lokaal! Het gebeurde de Haarlemse vereniging Bolwerk’81 in -nota bene- de lokaliteit waar zij sinds mensenheugenis bivakkeren: Café Bert aan de Voorzorgstraat in de oergezellige Haarlemse Leidse Buurt. Een drietal jaren geleden is dit café veranderd van eigenaar. Uitbater Ton Ruiter stopte om een strandtent op Zandvoort te beginnen. Onder zijn leiding was Café Bert een prima lopende en biljartvriendelijke lokaliteit. Bolwerk’81 betaalde dat terug met veel activiteit voor zowel KNBB en district als sponsors en noem maar op. De nieuwe eigenaar verpachtte het café en daarmee leek alles bij het oude te blijven. Toch ontstonden er in de loop der tijd haarscheurtjes. Achteraf is en blijft het makkelijk oordelen, maar de bedrijfsvoering liet fors te wensen over met alle gevolgen van dien. Uiteindelijk barstte  onlangs de spreekwoordelijke bom (voornamelijk bij de schuldeisers) en ging de boel op slot. Pachter failliet en Bolwerk opgescheept met een flink probleem. Deze nogmaals zeer actieve club gebruikte liefst drie avonden in de week en had eigenlijk het alleenrecht qua biljarten. Competitie, Pk’s en finales, meerdere toernooien waaronder het uiterst sfeervolle Kersttoernooi, dit alles stond ineens op het spel. De eigenaar kwam uiteindelijk met een meer dan correcte tussenoplossing. Op de maandagavond kan de club terecht. Uitsluitend op die avond is er bediening geregeld, zodat men even voort kan. Ondertussen is men naarstig op zoek naar een nieuwe uitbater. Voor Bolwerk’81 en biljartminnend Haarlem e.o. is het echt te hopen dat het lukt. Biljartlokalen zoals Café Bert met zijn specifieke sfeer en clientèle zijn na het sluiten van o.a. biljartcafé Fabel haast uitgestorven. De leden van Bolwerk’81 hebben een uitwijkmogelijkheid bij Denksportcentrum ’t Spaerne, een optie echter waarvan men hoopt geen gebruik te hoeven maken. Want ja: die echte ouderwetse cafésfeer met al die buurtgenoten: daar is het ze naast biljarten eigenlijk om te doen!!

slotavond emotioneel en bijzonder
Toen de sluiting van Café Fabel door eigenaresse Tini Nieuwveen werd aangekondigd, leek het allemaal nog ver weg. Er werd nog volop gebiljart, het seizoen was gaande en iedereen leek er eigenlijk een beetje aan voorbij te gaan. Maar het werd april, mei en de activiteiten namen af. Tini had inmiddels met assistentie van Wilhelmina/Amsterdam de biljarts verkocht en de datum waarop die kenmerkende meubelstukken het café zouden verlaten, kwam nader en nader. Eén voor  één namen de clubs afscheid en ineens was het stil, heel stil!
Met wat vaste klanten mijmerden we nog wat na en keken vooruit naar zaterdag 26 juni, de definitief laatste dag.

Zo rond half acht kwam ik die dag met mijn vrouw het café binnen. Het was al flink druk en mede daardoor viel mij het gat, de voormalige biljartzaal niet echt op. De muziekapparatuur werd opgebouwd, de statafels stonden er, dansruimte was gemaakt en achter de bar voor een keertje  niet Tini, maar haar kinderen. Toen de muziek enkele nummertjes ten gehore had gebracht, vroeg ik om de microfoon. Ik kan het niet laten en dus zeker op dit moment had ik Tini na veertig jaar klant-zijn echt wel iets te melden.
Bewust kort heb ik haar bedankt voor alle goede zorgen; zij was –merkte ik- danig geroerd en dus was kort en bondig gewenst. De KNBB had via Ad Klijn in overleg met mij een officiële oorkonde laten maken voor alle jaren biljartplezier onder KNBB-vlag. Tini verwachtte dat echt niet en was totaal verrast. De nodige foto’s werden geschoten en onder donderend applaus overhandigde ik haar de oorkonde met nog een persoonlijk cadeautje.

Het werd een avond en nacht om nooit te vergeten. Als in haar jongste jaren vloog Tini door het café om toch maar vooral niemand te vergeten. Ome Rein (90plus), haar veruit oudste klant, was met zijn vrouw even langs gekomen. Ook voor mij werd het een feest van herkenning. Ik ontmoette klanten van weleer; mensen die ik –erg genoeg- haast vergeten was. Afijn, zo rond eenen was het voor ons genoeg. Het café dreunde op zijn grondvesten, de samenzang werd tot kunst verheven, maar na het “You’ll never walk alone” heb ik met Astrid voor het laatst “mijn” biljartcafé verlaten. Tini kom ik sowieso nog wel tegen, o.a. in Café Ger, de bar van haar vriend. Fabel is niet meer en u mag gerust weten: ik mis het nu al. Deze unieke biljartlokaliteit kende qua inrichting en (biljart)sfeer zijn gelijke niet. De biljarts waren alle jaren top en wat mij ook altijd opviel, was de gemoedelijke sfeer in het café. In al die veertig jaren heb ik er nog nooit ruzie meegemaakt. Dat kwam daar gewoon niet voor en ALS het al dreigde te gebeuren, werd er snel, soepel en adequaat ingegrepen: eruit en er nooit meer in!

Legendarische kroegtijgers, legendarische kroegverhalen en gebeurtenissen, mensen als Jantje Haven, Fingers (miste er een paar), Jan Snor (militair) en Schele Beelen, dat alles is geschiedenis. Gelukkig is de herinnering er nog en geloof mij:
Ik zal nog heel vaak met alle soorten van genoegen aan “Fabel” terugdenken.

Ik denk dat ik ook namens Tini spreek als ik zeg: Iedereen bedankt voor uw aanwezigheid op de slotavond. U heeft ervoor gezorgd dat zij een dik verdiend afscheid kreeg, een adieu om nooit te vergeten.

VERZWAKT VELSEN KANSLOOS OP NK KADERTEAMS
-ontbreken Peereboom en Pruis te grote aderlating
Alkmaar. Het Nederlands kampioenschap voor kaderteams heeft team Velsen uiteindelijk de zesde en laatste plaats opgeleverd. Zonder kopman André Peereboom en de ervaren Dick Pruis zag men ondanks alle positieve bespiegelingen kort na het begin de bui al snel naderen: een medaille zou een wonder zijn! De concurrentie trad wel op volle oorlogssterkte aan, hetgeen betekende dat Ad Ketels als gelegenheidskopman de echt zware kanonnen moest afvangen. Dat lukte slechts één keer: remise tegen Jan Vlot (HWA-Alblasserdam). Voor reserve Nico Kaag werd het een treurig weekeinde. Op het laatste moment opgeroepen en volkomen onvoorbereid moest nestor Kaag (76) optornen tegen een surplus aan techniek en balvastheid. Dat hij zijn vijf partijen verloor was dan ook geen schande. Toch zou Velsen indruk maken. Nico ’t Hart tikte zijn tweede partij op de zaterdag tegen Michael Lubbes (Hanze/Emmeloord) in vier beurten uit: 25 gemiddeld! Ook Peter Oskam liet zien dat hij met het team niet voor niets kampioen van Noord-Holland was geworden. Oskam zag zelfs kans om in dit ijzersterke deelnemersveld ongeslagen te blijven: 3x winst – 2x remise! Maar voor Ketels en Kaag was er dus geen houden aan zodat er als team niet meer inzat dan twee matchpunten: remise tegen zowel ’t Wapen P. Vink uit Ameide als het eerder genoemde HWA. Favoriet De Poedel/Nijkerk sloeg onder leiding van de eminent spelende Geurt Veer weer eens genadeloos toe en pakte verdiend de Nederlandse titel. Zijn slotpartij op de zondag vertelde alles: 210 caramboles Neo-kader 57/2 in slechts twee beurten! Met acht matchpunten (14 maal winst uit totaal 20 partijen) bleven zij Hanze Zonwering/Emmeloord een matchpunt en drie partijpunten voor. HWA Alblasserdam pakte afsluitend de bronzen medaille.

NK G(ehandicapten)-biljarters groot succes
-kaderteam Velsen zonder kopman naar teamkampioenschap Alkmaar
Oegstgeest. In het binnen KNBB-district Duinstreek door BCO Oegstgeest uitstekend georganiseerde Nederlands kampioenschap voor G-biljarters heeft Dennis Dekkers van de BV Ons Genoegen uit Roosendaal beslag gelegd op de titel. Onder grote belangstelling zag hij kans in de halve eindstrijd af te rekenen met Willy Kweens (Helmond). Bijna zag de organisatie een speler van ‘eigen’ bodem in de eindstrijd. In de andere halve finale streed Leen Bakker (Oegstgeest) voor wat hij waard was, maar na zeventien beurten moest hij zijn meerdere erkennen in Kari Fleerakkers, de enige dame in de top vier. In de finale echter was het alles Dekkers wat de klok sloeg. Hij gebruikte slechts één beurt meer dan in de halve finale en daarop moest Fleerakkers het antwoord schuldig blijven. De Haarlemse vertegenwoordiging van Het Groene Laken (Daan van Viersen, Norbert Huibers en Frank van Agtmael) kon dit kampioenschap geen potten breken. Zij werden in de voorronden uitgeschakeld.

Kaderteam Velsen zal komend weekeinde mogelijk niet aantreden in de sterkst mogelijke opstelling. Eerder gemaakte afspraken verhinderen vooralsnog de deelname van kopman André Peereboom en ook Dick Pruis is er zo goed als zeker niet bij. Teamleider Ad Ketels: “Ik doe er alles aan om zowel André als Dick desnoods voor een deel van het weekeinde mee te krijgen. Wel is het zo dat reserve Jan Meijssen direct inzetbaar is, dus de deelname op zich is niet in gevaar”. Op voorhand is Velsen niet kansloos, al zou het ontbreken van Peereboom en Pruis een enorme aderlating zijn. De concurrentie is zondermeer zeer sterk te noemen. Team Tuinman/Groningen, HWA/Alblasserdam, ’t Wapen/Ameide, Hanze Zonwering/Emmeloord en zeker het ervaren De Poedel/Nijkerk (meervoudig Nederlands kampioen met o.a. Geurt Veer in de gelederen) zijn stuk voor stuk formidabele tegenstanders. Aanvang vrijdag 13.00 uur; zaterdag en zondag 11.00 uur. Locatie: De Viaanse Molen, Havinghastraat 13 te Alkmaar.

Biljarten/Oegstgeest. Onder aanvoering van André Peereboom heeft Noord-Hollands kampioen kaderteam Velsen kans gezien door te dringen tot de eindronde van het NK teams, kader 38/2-57/2. Zonder slag of stoot ging dat niet. Op subliem materiaal bij BCO/Oegstgeest en onder prima arbitrale leiding gaven de openingspartijen van Nico ’t Hart en Peter Oskam het bekende nerveuze beeld te zien. ‘t Hart ging daar het best mee om, al mocht ook hij niet klagen dat zijn opponent Jan Hansen (GBC-den Haag) een paar cruciale foutjes maakte. Oskam stond zo strak tegen Leo van Hastenberg (SNS/Liempde) dat zelfs een inroller problemen opriep. Toen vervolgens Dick Pruis zijn eerste partij ruim verloor leek de missie vroegtijdig te stranden. Echter, Ad Ketels en André Peereboom deden het tij keren. Ketels pakte in ieder geval zijn puntjes en Peereboom  zette via een serie van 113 Briellenaar Ies ’t Mannetje (Honky Tonk 2) ruim opzij. Oskam herstelde zich in de tweede ronde en ook zijn slotpartij op zondag werd ruim gewonnen. Juist die partij gaf de kans op poulewinst een duw in de goede richting. Het Haagse GBC werd hierdoor op de derde nederlaag getrakteerd. SNS/Liempde bleef de grootste concurrent, al liepen zij onverwachts averij op qua partijpunten tegen Honky Tonk/Brielle. Wel klopte SNS Velsen uiteindelijk met 6-2. GBC bleek echter een onneembare horde (6-2 verlies) waardoor Velsen en SNS een gelijk aantal match- en partijpunten hadden met voor Velsen nog een partij te gaan. SNS mocht in de wachtkamer hopen op een stunt van Willem van Deventer, de kopman van GBC tegen Velsens André Peereboom.  Zoals vaker dit seizoen liet Peereboom zien een echte kopman te zijn. Van Deventer kreeg zo goed als geen kans en in beurt tien finishte Peereboom (240 crb, serie 68) om daarmee de eindzege en de verdiende trip naar het NK veilig te stellen. Het zal even puzzelen worden in welke samenstelling Velsen dat NK in Alkmaar (Viaanse Molen op  4,5 en 6 juni) tegemoet treedt. Een enkele vroeg geboekte weekendtrip zal ervoor opzij gezet moeten worden, maar teamleider Ad Ketels heeft er alle vertrouwen in dat het meest representatieve team aantreedt. Einduitslag (matchpnt/partijpunten): Velsen 4-16; 2. SNS 4-14; 3. GNC 3-12; 4. Honky Tonk 1-8.

ARBITERSTOERNOOI SPORTIEF SUCCES! TEUS VOSKUIL PROLONGEERT
TITEL!!
(BELANGSTELLING VALT ZWAAR TEGEN)
Met 22 waren ze, de arbitersploeg Duinstreek. Na zo’n 30 aanmeldingen viel het deelnemersveld iets terug o.a. door ziekte. Dat is nu eenmaal niet te sturen, maar voor de rest had de organisatie alles strak in de hand. Opzet was veranderd met voor ieder een aantal te maken libre, band en driebanders; het totaalplaatje bleef hetzelfde. Bedoeling is en blijft om de arbiters die altijd klaarstaan voor de biljartgemeenschap iets terug te geven. Een leuk toernooi met tijd voor elkaar. Dat laatste schiet er echter volledig bij in omdat de support vanuit het district schromelijk achterblijft bij die doelstelling (zie ook het niet malse commentaar elders op deze site). Afijn, er werd vrijdag 14 mei gestart met voor ieder dus een aantal libre, band en driebanders. Berekend over 50 beurten (10, 15 en 25) a.d.h.v. bekende of geschatte moyennes per spelsoort per speler kwam er een aardig spannend toernooi op gang (met dank aan René Verkaik voor zijn expertise). In de vijf poules werd sportief doch fanatiek gestreden om de eerste plaats. Poulewinst betekende sowieso de finaleronde. Ook de drie beste nummers twee kwamen daarin terecht, maar niemand wilde daar uiteraard op gokken. Titelverdediger Teus Voskuil deed weer van zich spreken. Wat je die man ook laat maken, met een haast exorbitant gevoel voor relativeren rolt hij gewoon alles (er)op incl. zijn tegenstanders. Verlies komt in zijn boek niet voor, ook niet als hij tegen schier onmogelijke achterstanden aankijkt. Natuurlijk speelde hij zich in de finaleronde. Wil Schuit (Velsen) deed ook van zich spreken. Niet bekend met driebanden was het juist die spelsoort waarin hij veel goedmaakte. Peter Sinnige knokte zich op de valreep in de finale. Piet Klompmaker deed hetzelfde en zijn clubgenoot Peter de Wit had het helemaal naar zijn zin. Eindelijk verlost van teveel libre (nu 50 stuks) excelleerde hij in het bandstoten en natuurlijk in het driebanden. Wat een patronen kan hij toch spelen! Echt klasse! Herman Vermeij verontschuldigde zich haast voor zijn winstpartijen (hoeft niet hoor Herman) en sloot aan in de finale fase. Bert Vaneman deed hetzelfde maar dan zonder verontschuldiging. Bert speelde bij vlagen zeer sterk, zeker over band. Ook Cees van Kampen deed van zich spreken en kwam als zesde de finale binnen. Piet Vermolen (die ik zeker verwachtte in de slotfase) leed tegen René Verkaik een dure nederlaag. Piet’s gelijkmakende beurt (driebanden) hoefde er alleen maar op om ten koste van Sinnige de finale te bereiken. Maar wat al eerder gebeurde, de acquit werd hopeloos gemist en dus geen Vermolen in de finale.
De slotdag bracht de organisatie een dilemma. Enerzijds wil je iedereen minstens twee keer laten spelen, anderzijds heb je nu eenmaal niet meer dan zes uurtjes tot je beschikking. Tel daar de lunch nog bij op en voor je het weet is het 17.00 uur geweest. Daarom besloot men de verliezerpoule knock-out te laten spelen. De finalepoule speelde kwart, halve en finale plus uiteraard de strijd om brons. Werd niet door iedereen begrepen –bij pech speelde je 1 partij- maar uiteindelijk na wat extra uitleg had men er wel begrip voor (doorspelen tot 19.00 uur kan tenslotte ook niet).
Opvallend was en bleef het sterk spel van Wil Schuit (BV Velsen) en titelverdediger Teus Voskuil (Hoofddorp). Zelfs Peter de Wit en Piet Klompmaker, beiden goed op dreef, zagen geen kans Schuit en Voskuil uit de finale te houden. Leuk was wel weer dat zij elkaar nu als clubgenoten om de “bronzen” plek konden bestrijden, een strijd overigens die de Wit nipt won. Nipt was ook de finale! Onder het toeziend oog van alle deelnemers en aanwezigen – zo hoort dat in ieder toernooi- pakten Schuit en Voskuil de strijdbijl(keu) op. Libre en band ging uiteindelijk naar Schuit die daarmee een lichte beurtenvoorsprong meenam naar zijn aantal te maken driebanders. Voskuil echter is een ongebreidelde optimist en achterstanden maken hem alleen maar losser en gevaarlijker. Met uiteindelijk 2 puntjes verschil verwees Teus Wil naar de tweede plaats, en passant zijn titel verdiend prolongerend.
Weer een Arbiterstoernooi aan het eind, maar niet voordat de wedstrijdleider (MdG) en organisator Kroder iedereen beladen hadden met cadeaus. Ook de drie prachtige aquarellen van Jan Larsen (Club70) werden door de nummers 1,2 en 3 met dank in ontvangst genomen. De tegoedbonnen van hoofdsponsor WAM vanden Broek en een persoonlijke prijs vergezelden de aquarellen. Vervolgens bloemen, wijn, kip en verse paardenworst voor iedereen, waarna de Gier de familie van der Vlist (Hart van Lisse) nog even in het zonnetje zette. Zij leverden ook een absolute topprestatie en dat mag best eens geschreven worden!!!

Het zat erop rond 17.45 uur en iedereen ging tevreden huiswaarts. Volgend jaar de Zoete Inval ten tijde van het tweede lustrum. Als er dan in hemelsnaam maar wat meer belangstelling is…

REMISE KOETSHUIS: DRIEBANDENTEAM SENGERS DEGRADEERT
De beslissing in de derde divisie driebanden groot qua degradatie was een wrange. Koetshuis 1 zou de inhaalwedstrijd bij degradatiekandidaat Parkzicht/Nieuwegein wel even winnen om daarmee lokaalgenoot Sengers Glazenwassers te behoeden voor een gang naar de vierde divisie. Aan motivatie ontbrak het niet; daar hadden de perikelen omtrent het vaststellen van de inhaaldatum wel voor gezorgd. Toch zou het anders uitpakken dan gedacht. Peter de Wit en Ab Rooijers kweten zich goed van hun taak. Edwin Timmerman echter had de pech tegen een ontketende John van Essen op te lopen bij wie werkelijk alles lukte: 35-16 in 27 beurten, met voor van Essen het fabelachtige gemiddelde van 1,296! Aan Ben de Graaf om het dan toch maar af te maken. Gezien het aantal gebruikte beurten en het feit dat de Graaf veel partijen dit seizoen solide spel liet zien, was de teleurstelling na zijn verlies des te groter: 4-4 op het bord. Een dolgelukkig Parkzicht omarmde het ene matchpunt als een kampioenschap. Bij team Sengers in Haarlem ging de vlag halfstok: de degradatie was een feit. Overigens is het de vraag of beide teams volgend seizoen als zodanig aan de start verschijnen. Peter de Wit zou overstappen van Koetshuis 1 naar een nieuw te vormen tweede divisie team met daarin onder andere Ger Windt. De overige teamleden leggen zich mogelijk toe op het driebanden klein binnen district Duinstreek. Gezien de veelvuldig wisselende samenstelling bij team Sengers is het nog maar de vraag of dat team de uitdaging in divisie vier aangaat.

DRIEBANDERS BC ADO PAKKEN REGIOTITEL
District Duinstreek nu met drie teams naar NK
Tijdens de laatste regiofinale in de klasse B2-driebanden klein heeft ADO3 (Cobelens, vd Weert, van Raasdorp en van Schaik) voor een regelrechte sensatie gezorgd. Samen met districtsgenoot Scheiwijck/Beverwijk werd er in Hoorn (BV Horna) een gooi gedaan naar de regiotitel met als doel een NK-ticket. Traditioneel is de concurrentie uit West Friesland uitermate sterk. Zo ook deze finale waar men vooraf toch een Westfries team verwachtte als NK-ganger. Onder aanvoering van de uitstekend presterende Paul Cobelens werd districtsgenoot Scheiwijck door ADO met 6-0 verslagen. Die opstap gaf het team kennelijk enorm veel moraal en juist te sterk geachte teams als De Oude Munt, Pommerans en Het Witte Huis kregen in het geheel geen vat op ADO. Alleen Pommerans boekte remise, maar vormde juist daardoor geen enkele bedreiging meer voor de Haarlemse formatie. Cobelens zag zelfs kans ongeslagen te blijven. Met 31 punten uit in 21 partijen was de titel en de plaats op het NK in Nieuwegein (juni) een feit. ADO krijgt daar gezelschap van twee teams van Onder Ons in de C2 en C5 libreklasse.
Voor kaderteam Velsen staat komend weekeinde dezelfde vuurproef op het programma in de kwalificatieronde voor het NK voor kaderteams. Op weg naar de grote finale in Alkmaar op 4,5 en 6 juni zal eerst afgerekend moeten worden met drie teams, t.w. GBC/Den Haag, WvLiempde/SNS Bank (Liempde/Brabant) en Honky Tonk2 uit Brielle. Twee namen onder de deelnemers vallen op: Willem van Deventer en Hans de Jager (beiden actief voor GBC). Van Deventer kan bogen op een enorme ervaring als voormalig ereklasser. De Jager maakte in de jaren tachtig naam als kunststoter met o.a. een Europese titel. Velsen wordt aangevoerd door André Peereboom, de kopman die inmiddels heeft toegezegd ook volgend seizoen deel uit te blijven maken van de succesformatie uit Santpoort.
Speeldagen: zaterdag en zondag aanstaande vanaf 11.00 uur. Plaats van handeling: B.C.Oegstgeest, Voskuijl  38A te Oegstgeest.

BV CLUB’70 VIERT JUBILEUM MET 32STE JAN WILLEMSE TOERNOOI
1 September 1970: op initiatief van oud-caféhouder en groot biljartliefhebber Jan Willemse  werd biljartvereniging Club’70 opgericht aan de Haarlemse Arnoldystraat in het biljartcentrum Gé van der Kuijl. In samenwerking met districtssecretaris Jan Kauffmann zette Willemse secuur doch voorzichtig  een solide basis neer. Met tien leden waaronder neef Charles Jansen startte men. Al snel kwam de groei erin, al was en bleef men kritisch met het aannemen van leden. Na vijf jaar bestond de club uit vijftien leden met daaronder Willemsens dochter Christel. Het waren jaren van bloei in de biljarterij en al gauw maakte Club naam, zowel individueel als in teamverband. Niet in het minst door Jan Willemse zelf, die –gezegend met ervaring en een hoop technische bagage- menig lid het e.e.a. bijbracht. Groot was de verslagenheid toen in 1976 bleek dat hij ongeneeslijk ziek was. Wat hij uiteindelijk achterliet was een vereniging die tot op de dag van vandaag bekend staat als evenwichtig, stabiel en prima georganiseerd. Zelfs twee gedwongen verhuizingen –eenmaal naar Café Kennemerland rond 1980 en enkele jaren geleden naar Het Koetshuis in Haarlem Centrum- deden de club ogenschijnlijk geen schade. Kort na het overlijden van Jan Willemse besloot men unaniem een toernooi te organiseren in zijn naam, nu het langstlopende biljarttoernooi in Kennemerland. Opzet was en is nog steeds dat de clubkampioen zeven hem of haar sympathieke biljarters uitnodigt teneinde te strijden om de Jan Willemse Bokaal. Ter opluistering van het 40-jarig jubileum heeft men gekozen voor een eenmalige uitbreiding van die opzet. Clubkampioen 2010 Ron Koster krijgt te maken met liefst dertien uitdagers t.w. winnaars van de Jan Willemse Bokaal voor zover zij nog waren op te sporen. Onder de groep die aanstaande zaterdag en zondag aantreedt, bevinden zich enkele voormalig leden van Club, t.w. Jan Jaspersen, Paul Ekelschot en Martien de Gier. Gedrieën slaagden zij er tweede helft jaren negentig in voor Club het C1 librekampioenschap van district Kennemerland binnen te halen. Met nu ruim dertig leden heeft men zijn draai gevonden op de vijf biljarts in het Koetshuis. Zowel in het libre klein als het driebanden nemen enkele teams deel aan de districtscompetitie. Ook een nationaal kaderteam is actief, zij het dat de thuiswedstrijden hiervan plaatsvinden in het Dorpshuis Spaarndam. Veertig jaar Club’70 wordt met het 32ste Jan Willemse Toernooi extra luister bijgezet en de organisatie hoopt op veel belangstelling. Belangstelling die de sport op zich, maar Club’70 in het bijzonder meer dan verdient.

Aanvang a.s. zaterdag en zondag 11.00 uur. Locatie: Het Koetshuis, Klein Heiligland 88 te Haarlem.

Ook aankomend seizoen zal het Haarlemsch Dagblad verslag doen van hetgeen zich zoal afspeelt binnen district Duinstreek. Via Rob Spierenburg en Martien de Gier krijgt de sport gelukkig nog steeds de ruimte om zich in deze krant te profileren. Twee keer per week zoals het er nu naar uitziet en dat is een kleine uitbreiding, waar we (u) zuinig op moet(en) zijn.
Wel is er een verandering in de uitvoering. Voorheen werd het top driebanden groot (eerste en eredivisie) verslagen door Rob Spierenburg en combineerde Martien de Gier het nationaal kader, competitie driebanden groot divisies 2 t/m 4 plus het districtnieuws. Met ingang van seizoen 2010-2011 zal Rob Spierenburg alle divisies driebanden groot nationaal voor zijn rekening nemen. Pk’s, districtnieuws, kadercompetitie alsmede enkele vaste toernooien doet zoals voorheen Martien de Gier.
De teamleiders van de diverse teams driebanden groot worden bij deze verwezen naar Rob Spierenburg om bij hem hun info in te leveren. Hoe meer info, hoe beter Rob in staat is e.e.a. te vertalen naar de krant. Zonder uw inbreng krijgt u geen of weinig aandacht en daar is niemand mee gediend, zeker uw sponsor niet!
Uiteraard geldt hetzelfde voor de nationale kaderteams en de berichtgeving vanuit het district richting Martien de Gier.
Contactgegevens:
Martien de Gier
Email: ma.de.gier@kpnplanet.nl
Tel: 023-5392918

Rob Spierenburg
Email: rob.spierenburg@planet.nl
Tel: 06-51530215
Werk: 020–3464925
MAAK A.U.B. VASTE AFSPRAKEN VOOR AANLEVERING INFORMATIE; OOK BINNEN UW TEAM BIJ AFWEZIGHEID TEAMLEIDER

Verlaging te maken aantallen desastreus voor het niveau

Tot mijn verbazing ontdekte ik op de site van de KNBB Vereniging Carambole dat de aantallen caramboles bij enkele nationale voorronden persoonlijke kampioenschappen verlaagd worden. Benieuwd naar poule-indelingen hou ik de site nauwgezet in de gaten. De info is belangrijk voor de planning van mijn club Velsen en de krant waar ik voor schrijf. Zo ook afgelopen zaterdag 24 juli. “Hé!”, dacht ik: “Voorronden extra klasse en kader 38/2 derde klasse: effe kijken!”

Achter de aankondiging ontdekte ik een alarmerend regeltje: “let op: aangepaste aantallen”.
Ik opende de extraklasse en zag 225 ipv 250 te maken caramboles. Ook het kader 38/2 derde klasse levert 25 caramboles in. Echter, in de finale worden er resp. WEL 250 en 150 gemaakt! En hoe gaat dit verder met andere klassen nationaal en district? Gezocht en gezocht, maar ik kon er niets over vinden. ‘s-Maandags de KNBB benaderd.
Antwoord: na gesprekken in den lande met de regiovoorzitters en districten heeft de Commissie Breedtesport in al haar wijsheid besloten om deze aanpassingen voor komend seizoen door te voeren. En niet alleen nationaal, ook op districtsniveau gaat e.e.a. omlaag. Derde klasse libre t/m Hoofdklasse worden verlaagd met 10, 10, 20 en 30 caramboles. Moyennegrenzen blijven in alle gevallen gelijk. Aan de districten wordt overgelaten of er 4 of 6 partijen per deelnemer in de voorronde worden gespeeld. Nationaal is dit in een enkele klasse inmiddels vastgesteld op 4!
Reden? Het duurt te lang en de arbitrage/wedstrijdleiding wordt teveel op de proef gesteld.
(maar zij biljarten toch zelf ook??)

Nou, mooi is dat! 1 Augustus wordt dit aan de natie officieel bekend gemaakt en we gaan vrolijk door met de sportieve afbraak van het edele carambolespel. U merkt: ik ben hier een fel tegenstander van. Altijd geweest! Toen in de jaren 1980-1990 de aantallen onderuit werden gehaald riep ik al dat het ten koste zou gaan van het niveau. “Ik moest niet zeuren” werd er gezegd, maar pak alle gegevens er maar bij: ik kreeg gelijk! Het niveau in bijvoorbeeld de hoofdklasse en ook de eerste klasse libre klein is binnen Duinstreek en daarbuiten fors onderuit gegaan.

Dan nog wat: is dit een democratisch besluit? In mijn ogen niet want de leden zijn er niet in gekend. Mij hebben in ieder geval binnen Duinstreek geen berichten bereikt hierover. Het zal allemaal wel reglementair dichtgetimmerd zijn of worden, maar deugen doet het niet. Zal mij benieuwen hoe erop gereageerd wordt door spelers, arbiters en organisaties. Bespaart het echt zoveel tijd? Ik geloof er geen barst van. Gaat het niveau nog verder onderuit? Ik ben ervan overtuigd. En gaan we dan weer naar beneden bijstellen omdat het te lang duurt? Weet u hoe ze dat noemen? Een negatieve spiraal en laat ik nou denken dat ze bij de KNBB juist waken voor kwaliteit en kwantiteit. Fout gedacht kennelijk. Afijn, de tijd zal het leren. Ik vrees dat ik wederom gelijk krijg. Jammer maar waar!

Nadat het aloude biljartcafé Fabel januari jl. aankondigde de deuren te sluiten, stonden de vier daar gevestigde biljartclubs voor een fors probleem. Waar vind je een lokaliteit die voldoet aan de KNBB-normen en beschikt over minimaal drie biljarts? De oplossing kwam uit onverwachte hoek: Denksportcentrum ’t Spaerne aan de Spaarndamseweg, langs het Spaarne in Haarlem Noord. Na enkele verkennende gesprekken met eigenaar Ron Nieuw, exploitanten Jessica Nieuw en Bas Lohman en de clubs kwam de gewenste overgang in een stroomversnelling. Nieuw en zijn crew gingen niet over één nacht ijs. Er werd stevig onderhandeld en informatie ingewonnen daar de biljartwereld voor hen volkomen onbekend terrein was. Uiteindelijk werden de biljarts met toebehoren van Fabel overgenomen en eind juni verzorgde biljartfabriek Wilhelmina Amsterdam  de verhuizing. De nieuwe biljartaccommodatie voorziet in alles wat de biljarter zich kan wensen. De entree, bar en gerieflijke zitgelegenheid springen in het oog. Er is voorzien in een rookruimte, daar het centrum verder uiteraard volledig rookvrij is. Het pand straalt ruimte uit, ruimte die men overigens nodig heeft om alle dagen dammers, schakers en vele bridgers te ontvangen. Parkeergelegenheid is redelijk, al volgt men met argusogen de herprofilering van de Spaarndamseweg. In hoeverre de gemeente zich iets aantrekt van de geuite protesten en aanbevelingen omtrent herinrichting laat zich nog bezien.  Met ‘s-avonds  slechts één buslijn is parkeergelegenheid onontbeerlijk! ’t Spaerne is erin geslaagd voor de biljarters een eigen plek te creëren, een niet te onderschatten taak waarvan Bas Lohman (onverzettelijk en gezegend met handige handen) zich uitstekend heeft gekweten. De bezetting is ook meteen op orde. Maandagmiddag de BV Arnoldy, een recreantenvereniging met onderlinge competitie. De maandagavond is nog vrij. De overige avonden worden bezet door respectievelijk BV de Kennemer (dinsdag), de G(ehandicapten)-sporters van Het Groene Laken (woensdag), BV Insulinde (overgekomen uit ’t Dorpshuis Spaarndam op de donderdag) en Centrum Haarlem (vrijdag). De Kennemer, Insulinde en Centrum Haarlem zijn actief binnen de KNBB, district Duinstreek. Er wordt deelgenomen aan competitie en individuele voorwedstrijden in alle biljartklassen, ook driebanden klein. Heimelijk hoopt men op een soort kruisbestuiving tussen de aanwezige disciplines. Alle biljartclubs kunnen leden gebruiken en met vooraf al interesse vanuit het dammen, schaken en bridge is ledenaanwas zeker niet denkbeeldig. Het principe “zien biljarten, doet biljarten” zou best eens hout kunnen snijden. Voor de toekomst ziet het er goed uit. De biljartclubs zijn meer dan tevreden en na een aanloopperiode kan ’t Spaerne uitgroeien tot één van Haarlems mooiste biljartlokalen, zeker ook gezien de uitbreidingsmogelijkheden. De eerste stap is gezet en Jessica en Bas zijn er klaar voor. Nu ligt de bal bij de clubs om naast het reguliere wedstrijdseizoen te zorgen voor enkele attractieve toernooien onderling en op invitatiebasis. Voor wat hoort wat tenslotte!
Info: Denksportcentrum ’t Spaerne,
Spaarndamseweg  416,
2022 EA Haarlem
Telefoon 023 – 5262585
Website: www.spaerne.nl

EN DAT IS NU WEER JAMMER………..
team Velsen zesde op NK voor kaderteams

Met die openingszin duid ik niet alleen op de prestatie van kaderteam Velsen. Er viel meer te verhapstukken in de Viaanse Molen te Alkmaar tijdens het NK op 4, 5 en 6 juni jl., maar eerst dus Velsen. Winnaar in Oegstgeest met als extraatje een optreden in het NK. Prachtig toch? Alles waar een biljarter voor gaat, het hoogste wat voor ons eenvoudige kadristen is weggelegd: een HEUS NK! En dan wordt het plotseling stil als het team geconfronteerd wordt met een domper: kopman André Peereboom en de ervaren Dick Pruis niet beschikbaar voor de apotheose! Jammer, vervelend, te lang over doorgezeurd (dat ook), bepaald niet stimulerend maar het feit lag er. En dus werd op het laatste moment good-old Nico Kaag  (76) gecharterd om Ad Ketels, Peter Oskam en Nico ’t Hart te vergezellen. Dan ben je “onthoofd”, maar kansloos? Laten we het zo zeggen: kansloos is een te groot woord, al zul je geen kampioen worden. Medaille misschien? Afijn, lang verhaal kort:
Oskam was de revelatie (ongeslagen), ’t Hart deed wat hij kon (2 om 3), Ketels werd als kopman weggevaagd (geen schande) en nestor Kaag kon het niveau niet aan zonder enige vorm van voorbereiding. Ergo: zesde plaats en toch een succesvol seizoen. Vergeet dat even niet!
Dan Alkmaar, de Viaanse Molen. Ik kom er graag. Heb er veel toernooien gespeeld, ook een NK. Ontmoet er altijd weer vele biljartvrienden en met zo’n NK zijn er vaak biljarters bij die je langere tijd niet gezien hebt. Niet iedereen kent mij -en dat is maar goed ook- maar na 36 jaar zwerven door biljartland ken ik velen als speler al jaren en heb ik ze vaak, heel vaak zien acteren. Wat mij bij binnenkomst meteen opviel waren de uiterst correct geklede arbiters. Bekende en minder bekende gezichten, allemaal in bezit van de nodige opleiding, al dan niet “onder beoordeling” voor een nationale badge: ze stonden er drie dagen lang. EN GOED!

Onder soms tropische omstandigheden hielden Gerard de Graaf, Ko Bolten, Toon Kansen en alle anderen zich uiterst ‘cool’ om vooral maar geen carambole te missen van het soms priegelige kaderspel op en rond de lijnen. Die warmte in de zaal was moeilijk te voorkomen, maar één tip heb ik wel voor de overigens prima organisatie in Alkmaar: zet op de spelerstafel gewoon een kan koud water met een paar glazen. Is voor de speler prettig om maar te zwijgen over de arbiter, die nauwelijks de kans krijgt iets aan vocht tot zich te nemen. Rondlopend, partijen volgend en lettend op meer dan alleen die serie, mooie carambole of simpele misser viel mij nog iets op. En dat was nou weer echt jammer! Hoe komt het toch dat alswij aan de tafel actief zijn, we kennelijk de meest voor de hand liggende dingen volledig uit het oog verliezen? Op ieder gilet, iedere mouw, strik, stropdas en boord prijken tegenwoordig sponsornamen. Er worden keuen uit foedralen getrokken waar ik een maandsalaris voor neer moet leggen en…. Oh, u voelt al waar ik naartoe wil? Dan moet ik van diverse arbiters horen dat ze nog niet één drankje aangeboden hebben gekregen!! Dat er na afloop van de partij niet effe samen een borreltje wordt gedronken op de al dan niet goede afloop!? De vraag aan de arbiter “wilt u iets drinken?” komt bij niemand nog over de lippen en mag ik dat een schande vinden?! Oh, ik weet het al: de organisatie zorgt toch voor ze? U bent natuurlijk zòòò geconcentreerd bezig! Maar heren biljarters: dat is geen excuus!! Drie dagen lang stonden die arbiters op hun benen en hun oren hingen slap van de droogte en………ach: ik hou er maar over op. De Poedel/Nijkerk met aan het roer Geurt Veer werd verdiend kampioen. Ook de heer Veer heb ik door de jaren heen veel en vaak zien spelen. Op het biljart een absolute kanjer; enorm veel bewondering voor! Ernaast –het spijt me echt- niet echt overgoten met een humoristisch sausje! Als hij dit leest denkt-ie waarschijnlijk “Wie ben jij dan wel? Ik ben Nederlands kampioen!” en dan heeft hij ook weer gelijk. Afijn, zo zit het seizoen ook voor mij als verslaggever er weer op. Mogelijk dat er eind juni in Nieuwegein nog geschiedenis wordt geschreven voor district Duinstreek met 1x ADO/Haarlem en 2x Onder Ons/Beverwijk aan de tafel. Succes daar en –zomer en mijn eega dienende- als ik effe kan, kom ik langs om hopelijk nog één keer het Haarlemsch Dagblad te voorzien van Haarlemse en Beverwijkse successen. Fijne zomer allemaal!

Velen van u weten het, sommigen vrezen het, maar het is niet anders: het roemruchte biljartcafé Fabel aan de President Steijnstraat in Haarlem gaat sluiten.
Na ruim 100 jaar komt er een eind aan een stukje Haarlemse cafégeschiedenis die eigenlijk zijn weerga niet kent.
Ik hoop dat de poster duidelijk overkomt bij u allen. Zoniet, dan hierbij nog wat info.

Zaterdag 26 juni a.s. vanaf 19.00 uur geeft eigenaresse Tini Nieuwveen iedereen de kans afscheid te nemen van dit unieke café. Komt allen, neem een leuke attentie mee (envelopje) en breng Tini (en het café) een laatste hartverwarmende groet. Tini gaat daarna een verdiende rustperiode tegemoet met vriend (en caféhouder Nico) en ach, mogelijk ontmoeten we elkaar in de wandelgangen, hier en daar, in Café Ger (Nico’s zaakje) of elders. Ik ga het enorm missen en velen met mij.

Afijn, ik bene r 26 juni. U ook?

HET PLEZIER ZIE IK ER NIET AAN AF………………
door Martien de Gier.
Profsport gaat om poen en niks anders! Oké, dat is een gegeven maar mag je alstublieft dan nog getuigen van enig plezier in je werk (sport)?
Ik heb de neiging steeds meer te denken dat het gewoon niet MAG. Lijkt wel of de beoefenaren onderling zoiets hebben afgesproken. Een soort kartelvorming in anti-beleving (laat Smit-Kroes het maar niet horen!). Dat er op plezier hebben, lachen bij een mooie of vermakelijke actie, verbaal in de slag gaan, publiek bespelen enzovoort, dat op dat alles een boete ligt of zo. En ik mis het zo! Zag onlangs wat partijen op Roland Garros, de Franse open tenniskampioenschappen. Bij de vrouwen een enkele glimlach, maar bij die chagrijnige kerels kan er echt geen lolletje meer af. Vlgs mij denkt zo’n Nadal bij iedere uitgedeelde dreun: “Zo, weer 10.000 dollar in de knip!” Nu mag-ie dat denken, maar doe dat dan met een –voor mijn part gespeelde- grijns op je smoel. Als multimiljonair (want dat is hij al lang) kan je toch verd…. wel wat plezier ten toon spreiden? Zo af en toe eens een dolletje maken met  tegenstander, het publiek of een ballenjongen? Hij ramde ene Belluci in drie setjes van de baan en er was één heel vermakelijke rally te bewonderen (ééntje maar hoor!!). Actie, reactie, bal via het net, stopvolley, smash, Belluci bal terug door de benen, Nadal maakt af met een onwaarschijnlijk dropshot, waarvan hij zelf niet wist wat-ie deed! Lachen, gieren, brullen; gewoon ongeplande slapstick: SHOWTIME!! En wat dacht U? Nu, zeg het eens? Een reactie? Een gulle lach? Een dolletje met de tegenstander? Nee, niks van dat alles! “Meneer” Nadal keek heel ergerlijk in de rondte toen het publiek even nodig had om bij te komen! Wat een ongelooflijke hork, die gozer. Vind trouwens zijn manier  van tennissen verschrikkelijk om naar te kijken. Alles is EFFECTIEF! Niets is frivool of gebaseerd op gevoel en –nogmaals- volgens mij heeft die jongeman geen enkel plezier op de baan. Overigens is hij niet de enige tegenwoordig. In een heel andere sport (auto-en motorsport) lopen ook een paar portretten rond. Raikkonen (Formule 1) is gelukkig opgedonderd, maar nu is die Schumacher weer terug. Mag de beste coureur ooit zijn, als communicatief mens heeft-ie in al zijn 40 jaren nog niets bijgeleerd. Helaas dreigt Vettel ook een beetje die kant op te gaan. Is ook Duitser, dus zou het dan daaraan liggen? Op de motor rijdt al jaren ene Max Biaggi rond. Als ‘zelfingenomen’ nog niet bestond, had hij het echt uitgevonden. Is nog altijd een topper (nu op een Superbike), maar man, man, wat is het toch een onbenaderbaar portret. En van zelfkritiek heeft deze Italiaanse macho uiteraard nog nooit gehoord. Al rijdt hij alleen zijn rondjes en komt ten val, dan ligt het nog aan de motor, een collega, de monteur, de baan zelf, de baanveger of wedstrijdcommissaris. NOOIT aan MAX zelf! Stel je voor!! Meneer verdient 30 miljoen Euro per seizoen, maar een lachje kan er niet af.
Nee, dan vroeger. Tennisser John McEnroe ging mij wat te ver, maar ik heb weleens dubbel gelegen om die clown. Michael Chang met zijn onderhandse service tegen Ivan Lendl. De laatste kon er niet om lachen (deed-ie nooit), maar heel Parijs rolde van de tribunes. Henry Leconte met zijn “nichtenact” als hij weer eens een simpele bal onderin het net sloeg om vervolgens een ballenjongen de volgende game te laten spelen. Zelfs Duitser Boris Becker stal mijn hart met zijn spectaculaire slidings en snoekduiken, ook op een harde ondergrond. Nee, die kille zakelijkheid nu maakt sport kapot en dat is doodzonde! In de voetballerij is het niet anders; enige team waar ik echt van geniet, is Barcelona. Het één keer raken, de frivoliteit is daar tot kunst verheven. Het zichtbare plezier van Lionel Messi. Je wint niet alles, maar je wint wel de harten van iedere voetballiefhebber. Daarom ook zit dat stadion iedere week berstensvol en dat kunnen ze in ons benepen voetbalklimaatje niet zeggen. De Eredivisie stelt geen donder voor, ook AJAX niet. Al komen zij qua opvatting in ieder geval wel in aanmerking voor de PR-prijs als die al uitgereikt werd. Maar ook in Amsterdam wordt te weinig gelachen.
Ik mocht ooit eens een training van Manchester United aanschouwen jaren geleden. Zelfs ik aan de zijlijn lag in een stuip! Wat een stelletje malloten bij elkaar en Ferguson voorop!! Zo is trainen/spelen echt plezier en ik denk dat mede daardoor dat team door  de jaren heen zo succesvol is gebleven. Het Kan Dus Wel!! Ook in onze biljarterij. Zeg bewust niet “biljartsport”, want dat is het voor ons niet. Het is hobby!! Alleen voor de profs is het sport en –gelukkig- zijn die toppers prima benaderbaar en aan de tafel goed geluimd. Het is misschien gek voor een pure concentratiesport, maar met topbiljarters heb ik hilarische momenten meegemaakt, OOK als het er echt om ging. En laten we hopen dat dat ook zo blijft ondanks de ook hier voortschrijdende professionalisering. U en ik kunnen nog lachen! Toch?

ZELFS SYMPATHIEKE INITIATIEVEN WORDEN OM ZEEP GEHOLPEN…….
Doodzonde, jammer, alle inzet ten spijt, verspilde moeite……ik kan nog wel even doorgaan met negatieve superlatieven.
Want laten we nu eens eerlijk zijn: zo’n Arbiterstoernooi Duinstreek verdient toch beter!
De organisatie (Remco Kroder voorop) loopt zich de poten uit het lijf. Niets is ze te dol en aan alle wensen wordt tegemoet gekomen. In september begint het al met mensen benaderen: arbiters, sponsors, lokaliteit, drukker, assistenten enz. enz. Rond januari staat het programmaboekje in de steigers en zijn de posters al overal opgehangen. Drankje, hapje, lunch en buffet, prijzen, wijnen, worsten en allerlei extra’s zijn geregeld (met dank aan de vele sponsors). April/mei is het dan zover: de boel kan van start. Simpele opsomming, maar er zitten honderden uren werk in. En dan de dagen zelf. Enorm gezellig onder elkaar: laat dat even goed duidelijk zijn!! Maar belangstelling en support NUL!! Assistentie vanuit dat (nog) 800 leden tellende district is nihil!! En nu is het zelfs al zover dat sommige arbiters – de groep waarom het allemaal draait- de pijp aan Maarten geven (en de redenen kennende kan ik daar niets op afdingen). Zo’n 30 zouden meedoen. Kort voor de start waren er om meerdere redenen 22 over. Dag schema’s, dag afspraken met leveranciers, dag afspraken met Henk (Hart van Lisse), dag bloemen, dag vogels, dag kinderen en morgen dan allemaal maar weer gezond op.
U merkt: ik heb er de buik meer dan vol van. Zijn we nu echt verworden tot een stelletje egotrippers dat alleen maar kritiek heeft plus aandacht voor het eigen IK? Eigen Keu Eerst? (zou een PVV-kreet kunnen zijn). Niets meer over voor een ander? Zo van: die arbiter MAG mij komen arbitreren, maar andersom kan-ie barsten?
Fijn volk die biljarters.
En fijn dat alweer een sympathiek initiatief een zachte dood tegemoet gaat. Volgend jaar de tiende keer en dat moet een groot feest worden in de Zoete Inval. Dat kennen we van vijf jaar terug en het was top. 2011? Ik hou mijn hart vast en wens Remco veel sterkte en wijsheid. Want die moeite, die inzet, die vrije uren, al die extra opgenomen vrije dagen bij zijn baas, dat zou beloond moeten worden! Helaas is de realiteit een andere.

(Noot webmaster: zie reactie Hans Eekels bij ingezonden mededelingen)

MENING:…….DAMES VERDIENEN MEER…………
Ben laatst weer eens gaan kijken bij de damesteams Duinstreek A en B, uitkomend voor de Dameslanddag. Best leuke uurtjes beleefd bij Onder Ons/Beverwijk. De dames knokten zich de sterren voor de ogen en het kwam zelfs zo ver dat het schier onklopbare team uit Den Helder (team NW-Nederland) wankelde. Op %-caramboles greep Duinstreek nipt naast de zege. Afijn, dat was dan dat! Maar niet voor de Gier. Ik stoor me al langer aan de situatie waarin het damesbiljarten zich bevindt. Uitgesproken wordt er niets, maar ik kan mij niet onttrekken aan de indruk dat men (lees: het grootste mannelijke deel van district Duinstreek) de dames niet serieus neemt.  Zo van: “laat ze biljarten, als ik er maar geen last van heb….!” Het gekke is dat als je op de man af vraagt hoe men over damesbiljart denkt, je nooit een uitgesproken mening te horen krijgt. De heren draaien eromheen, weten eigenlijk niet wat ze er mee moeten. Nu, voor die categorie heb ik de volgende verklaring: Je Moet Er Helemaal Niets Mee! Alleen gewoon accepteren dat biljarten een sport is die zich uitstekend leent om door vrouwen beoefend te worden (welke sport niet trouwens?). En ‘onze’ meiden van Onder Ons, Club70, Centrum Haarlem en uit de Bollenstreek enz. kunnen wel degelijk een aardige carambole maken.
De titel van dit stukje zegt eigenlijk alles. Ik opteer voor een districtskampioenschap voor onze meiden in alle klassen JA, ook Christel Willemse erbij als kadrist! Lekker een paar groepjes voorwedstrijden, plaatsberekening op punten en %-moyenne en –net als het kaderkampioenschap- een heuse districtsfinale. Ze (Velsen) weten het nog niet maar ik ben bereid die finale bij Velsen te leiden en ook wil ik best bij voorwedstrijden assisteren als dat nodig mocht zijn. En met de damesteams voor de Landdag zou je ook iets moeten doen. Iets van een training vooraf. Of juist vanuit de Pk’s en de districtfinale de besten selecteren voor de Landdag en ze een extra training laten ondergaan. Ook daarbij wil ik best helpen. Wie volgt?
Maar eerst moet het district komen met een voorstel EN –niet onbelangrijk- alle dames moeten het wel willen natuurlijk en dus ook inschrijven!!
Bestook net als ik het districtbestuur met dit plan. Ik heb het Peter Walgreen voorgesteld en hij zou er in ieder geval een balletje over opgooien.
Want die meiden verdienen meer!!!!

DUBBELSLAG ONDER ONS IN REGIOFINALES
damesteam Duinstreek A grijpt naast uitzending naar NK

Voor de door brand zo zwaar getroffen biljartclub Onder Ons Beverwijk had het seizoen geen beter slot kunnen krijgen. In de regiofinales C3 en C5 (libre klein) wisten respectievelijk Onder Ons 3 en Onder Ons 9 kampioen te worden met als bonus de gang naar het officiële NK, eind juni in Nieuwegein. Team 3 trad aan met veel ervaring, hetgeen nodig was in de laatste wedstrijd tegen directe concurrent Sombroek/Langedijk. Bank Beentjes cs kweten zich prima van die taak. Met 6-0 werd niet alleen gewonnen maar ook de felbegeerde titel opgehaald. In C5 bleek Onder Ons 9 onverwacht oppermachtig. Ver voor het einde stelden Sita en Nancy Pannman, Marco Liefting en John Mijne hun kandidatuur. Met uiteindelijk 34 punten uit 24 partijen bleven zij de concurrentie ver voor. Het damesteam Duinstreek A wist zich na twee dagen strijd in punten gelijk met Noord West Nederland A. Op percentage caramboles echter kwamen Linda Bark, Nel Boelhouwer, Jolanda Hin, Diane Stevens en Jolanda Visser iets te kort. Opvallend was de prestatie bij NW-Nederland van Ramona van Bijnen. Met het laagste plaatsingmoyenne wist zij als enige ongeslagen te blijven.
In de B1-driebanden klein werd Koetshuis met o.a. Ben de Graaf en Ab Rooijers tweede. Districtkampioen Vriendenkring kreeg hier geen poot aan de grond. In C1, C3 en C4 speelde de Duinstreekafvaardiging geen echte rol van betekenis. Mogelijk dat Concordia 5 en  Scheiwijck 2 dat nog kunnen in de B2 driebanden klein op 15 en 16 mei bij de BV Horna te Hoorn.